Netherlands

Loading

Verkiezingen, het feest van de democratie

Kent u dat gevoel? Dat een feestje uiteindelijk veel minder intens voelt dan de voorpret u had doen vermoeden. De uitslagenavond van de verkiezingen riep een beetje zo’n gevoel op. Dat begon met de holografische presentatie van de grafieken die de eerste exitpoll moest ondersteunen en alle dienst weigerde.


Hoe lief Dionne Stax er ook bij bleef kijken, haar verhaal vermengt de eerste uitslagen tot een onduidelijke brij van negens. Negen zetels? Negentien? Eraf? Erbij? De spontane reacties op de exitpoll blijven uit door de onzekere verwarring. Toen ook haar gewone scherm alleen maar nullen produceerde, kwam collega Rob Trip haar edelmoedig te hulp met een ouderwets papieren A4-tje met uitgeschreven uitslagen.

Ouderwets
En dat ouderwetse papiertje gaf dus aan dat alles eigenlijk ook zo’n beetje bij het oude blijft. Er komt waarschijnlijk ‘gewoon’ een Kabinet Rutte III, de oorspronkelijk zo gevreesde grote opkomst van extreemrechts blijft grotendeels achterwege en ook het nieuwe geluid van Jesse Klaver kon de grote zaal van de Tweede Kamer niet overdonderen. Alle sportdogma’s worden de rest van de avond met voeten getreden; de op één na grootste verliezer wordt gelauwerd als de grote winnaar, de sterk verbeterde nummer twee neergezet als verliezer. En op de PvdA na viert eigenlijk ook de rest van het politieke achterveld feest alsof ze de ware kampioenen zijn. Ook al zo’n ouderwetse traditie. Maar is dit nu echt het feest van de democratie waar we al die weken naar uitkeken?

Toch wat te vieren?
De volgende morgen bij het koffieapparaat overheerst toch wel het gevoel dat de afgelopen verkiezingen toch best een feestje waard waren. Ten eerste is het geweldig dat er eindelijk weer eens een hoog opkomstpercentage in de geschiedenisboeken komt. Daarnaast is het mooi dat een historisch groot aantal jongeren zich hebben uitgesproken, vooral ten gunste van de nieuwe, groene droom van Groen Links en de PvdD. En een laatste duidelijk signaal is dat het eurosceptische sentiment voorlopig lijkt gesmoord.

Nederland doet het goed!
De tegendraadse keuze voor een Brexit en de opkomst van tegendraadse leiders als Trump en Erdogan zullen de ‘premiersbonus’ vast een steun in de rug gegeven hebben. Maar moeten we ook niet eerlijk toegeven dat Rutte II het op financieel en economisch gebied gewoon erg goed gedaan heeft? Dankzij Rutte, maar zeker ook dankzij schatbewaarder Dijsselbloem, behoort Nederland nu tot de best presterende landen van de Europese Unie! We leven na de zwaarste crisis in decennia nu in een situatie van begrotingsoverschot, lage staatsschuld en dalende werkeloosheid. En ondanks alle maatregelen in de crisistijd behoort ons stelsel van sociale zekerheid, zorg en pensioen nog altijd tot de beste van de wereld.

Formatie van pensioen
Met de uitslag is een interessant fundament gelegd voor de formatie van het veel besproken nieuwe pensioenstelsel. Met een waarschijnlijk centrumrechts kernkabinet ontstaat er op basis van de verkiezingsprogramma’s een kabinet dat verdere individualisering en flexibilisering hoog in het vaandel heeft. Naast een flexibilisering van de AOW-leeftijd lijkt de beweging ingezet te worden om het pensioengeld te gebruiken voor zorg en hypotheek. Gedreven vanuit het liberaal gedachtegoed ontstaat er druk op het maximale pensioengevend salaris voor het 2de pijlerpensioen. Vanuit een heel ander gedachtegoed bestaat hiervoor met ‘links’ een ruime kamermeerderheid. Nog interessanter is de liberaal rechtse druk op de zogenoemde grote verplichtstelling. De individuele deelnemer die vrij kan kiezen voor een pensioenuitvoerder zou wel eens grote opschudding kunnen brengen in de pensioenwereld.

Liberaal en vernieuwend
Ingrijpende wijzigingen waarvoor je hoopt dat ze bewaakt worden door een vakbekwaam minister van Financiën. De gemiddelde formatieperiode in Nederland duurt 88 dagen. Recordhouder is momenteel België met 541 dagen. Rutte II was verrassend snel beklonken in 52 dagen. Tijdens deze formatie zien we Dijsselbloem nog als demissionair minister en natuurlijk ook als voorzitter van de Eurogroep. Maar wat gebeurt er daarna? Kan het nieuwe kabinet Dijsselbloem niet gewoon als minister houden, gewoon vanwege zijn uitstekende kwaliteiten. Zou dat nou niet heel liberaal en vernieuwend zijn?

In de Aon Verkiezingsmonitor heeft Aon de standpunten van de politieke partijen met betrekking tot pensioenen op een rij gezet.